Senjski rudnik

SENJSKI RUDNIK

Senjski Rudnik rodno mesto industrijalizacije Srbije, osnovan je 1853. godine. Naselje u kome danas živi samo pet stotina stanovnika, oko 160 godina snabdeva Srbiju mrkim ugljem, energetskim resursom čijom je eksploatacijom krajem 19. veka omogućen razvoj kragujevačke topolivnice – prve moderne srpske fabrike.

SENJSKI RUDNIKNaselje se nalazi na 150km jugoistočno od Beograda i 20km istočno od Ćuprije i autoputa Beograd-Niš. Smešteno na 530m nadmorske visine, u regionu koji se još uvek može pohvaliti netaknutom prirodom i čistim vazduhom, ima veoma bogatu istoriju, materijalnu i nematerijalnu baštinu.

SENJSKI RUDNIK

Parna mašina iz 1872.godine

Parna mašina drvene prenosnike i dalje je u funkciji i radi posao kao prvog dana

Najveći istorijski značaj čine: Aleksandrov potkop (1853) – spomenik industrijskog nasleđa u okviru muzejskog kompleksa, parna izvozna mašina (1872) – kulturno dobro jedino takve vrste u svetu, Muzej ugljarstva Srbije, škola, centar za kulturne aktivnosti, železnička stanica, crkva sv.Prokopija, bolnica-Bratinska blagajna, sportska igrališta. Oni su svedočanstvo da je Senjski Rudnik živa industrijska zajednica od 19. do 20. veka – zasnovana na eksploataciji uglja.

Danas, Senjski Rudnik traga za novim izvorima prihoda i zaposlenošću. Rudnik je i dalje u funkciji, ali se procenjuje da će rezerve uglja da se iscrpe u narednih nekoliko godina. Uprkos ekonomskom padu grad nastavlja da bude jak simbol i centar regionalnog identiteta.

Pratite nas :